12 طرح درب ورودی ساختمان فلزی لابی

در لابی کم عرض, مدل تک لنگه با چهارچوب کم حجم معمولاً مسیر عبور بهتری ایجاد می کند. با این حال, عرض مفید پس از نصب, جهت حرکت لنگه و فاصله تا آسانسور باید بررسی شوند. استفاده از قاب های برجسته یا دستگیره بسیار بزرگ می تواند فضای حرکت را محدود کند. اگر دهانه عریض است اما مسیر داخلی محدودیت دارد, مدل دولنگه با لنگه فعال متناسب نیز قابل بررسی است. تصمیم نهایی باید بر پایه اندازه گیری محل و رفتار واقعی کاربران انجام شود.

شیشه باید امکان عبور نور را با حفظ حریم و امنیت ترکیب کند. مدل مات, بافت دار یا چندلایه برای بسیاری از پروژه ها مناسب است. محل پنل باید از قفل فاصله داشته باشد و قاب نگهدارنده آن در برابر لرزش لنگه مقاوم باشد. وجود زهوار قابل باز شدن, تعویض شیشه را بدون برش فلز ممکن می کند. آب بندی اطراف پنل و استفاده از نوار محافظ میان شیشه و فلز نیز از نفوذ رطوبت, ایجاد صدا و تماس مستقیم جلوگیری می کنند.

هزینه به ابعاد, ارتفاع, نوع ورق, ساختار کلاف, مدل شیشه, پیچیدگی طرح, قفل, لولا و پوشش رنگ وابسته است. کتیبه, پنل جانبی, آرام بند یا تجهیزات کنترل ورود نیز می توانند فرآیند تولید را تغییر دهند. شرایط نصب و نیاز به اصلاح چهارچوب قدیمی باید جداگانه بررسی شوند. برای برآورد قابل اتکا, ارسال تصویر, اندازه اولیه و مشخص کردن مدل بازشو ضروری است؛ زیرا یک تصویر نمونه به تنهایی محدودیت های اجرایی لابی را نشان نمی دهد.

تصاویر روبه رو و جانبی دهانه, عرض و ارتفاع اولیه, نوع کاربری ساختمان و سبک مورد نظر اطلاعات پایه سفارش هستند. جهت بازشو, میزان تردد, نیاز به شیشه, مدل قفل و وجود کارت خوان یا آیفون نیز باید مشخص شوند. اندازه نهایی بهتر است پس از تعیین کف و سنگ ورودی ثبت شود. سپس نقشه ساخت, کد رنگ و جزئیات یراق آلات پیش از تولید تأیید می شوند تا درب با محدودیت های واقعی لابی هماهنگ باشد.

کلاف متناسب, لولای مناسب و چهارچوب مقاوم سه عامل اصلی پیشگیری هستند. وزن ورق, شیشه و تزئینات باید پیش از ساخت محاسبه شود و اطراف لولا به صورت موضعی تقویت گردد. فاصله لولاها نیز با ارتفاع لنگه تنظیم می شود. پس از نصب, حرکت درب باید بدون تماس با کف و فشار بر قفل باشد. صدای غیرعادی یا تغییر فاصله لنگه باید زود بررسی شود تا مشکل کوچک به افتادگی شدید یا آسیب یراق آلات تبدیل نشود.

این کار زمانی قابل انجام است که چهارچوب قدیمی از نظر خوردگی, تراز, اتصال به دیوار و ظرفیت تحمل وزن سالم باشد. ظاهر رنگ شده نمی تواند سلامت نقاط پنهان را تضمین کند. اگر قاب تاب دار یا لق باشد, نصب لنگه جدید باعث فاصله نامنظم و اختلال قفل می شود. در صورت ضعف, زیرسازی باید پیش از ثبت اندازه نهایی تقویت یا تعویض گردد. حفظ چهارچوب نامناسب برای کاهش کار اولیه, معمولاً هزینه رگلاژ و تعمیر آینده را افزایش می دهد.